MRA

MRA (Mandibulair (= onderkaak) Repositie (= verplaatsing) Apparaat.)

De taak van een MRA is om de onderkaak naar voren te brengen t.o.v. de bovenkaak.

De bedoeling is dat dan de tongbasis en het tongbeen met de onderkaak naar voren worden meegetrokken, zodat deze niet meer bij ontspanning in of over het strottenhoofd heen zakken. Hierdoor komt dan de ademweg vrij.

 

 

Plaatje 1: De patiënt slaapt en de tong zakt naar achteren

Plaatje 2: De MRA houdt de kaak en de tong naar voren

 

Hij bestaat uit twee gedeelten, waarvan het ene deel over de boventanden gaat, het andere gedeelte komt over de ondertanden.

Deze delen zijn zodanig met elkaar verbonden, dat de kaken niet meer kunnen bewegen als de MRA in de mond zit of, wanneer de kaken wel kunnen bewegen, de onderkaak niet verder dan een bepaald punt naar achteren kan komen.

De moderne MRA’s zijn instelbaar.


Er bestaan ook z.g. bitjes (een geheel, waar onder- en boventanden in vastzitten) Deze lijken sterk op de bitjes die bij sporten worden gebruikt ter bescherming van de tanden. Nadeel van deze dingen is dat een verkeerd bitje eerder tegen zal werken dan goed doen.

 

 

 

Meestal wordt als norm gehanteerd dat de AHI van de patiënt(onbehandeld) onder de 30 moet zijn om voor een MRA in aanmerking te komen.

Ook moet de patiënt nog zijn eigen tanden hebben, omdat de MRA anders geen houvast heeft.
Gevaar van een MRA is dat de onderkaak permanent naar voren komt en dat de kiezen niet meer goed op elkaar kunnen komen.
Het is bij gebruik van een MRA daarom zaak om dagelijks de nodige kaak oefeningen te doen.

Content Protected Using Blog Protector By: PcDrome.